Ne Gemiler Yaktım Senin İçin…
Gemileri yaktım, dönüşler ölümlere gebe artık! Dönülmez bu yol, senle ben bir rüyadaydık, sana güneş doğdu, beni karanlıklar boğdu, ikimizde uyandık! Sen yeni bir hayata bense senin için nelerden vazgeçtiğime…
Bir iki saniye sonra duyarsın, sessiz çığlığımı, belki kemiklerimin kırıldığını! Hayat bir sırattı sen geçtin, bense düştüm! Hep ellerini bekledim belki uzanırlar diye bana, uzandılar ama çok geç, ben alışıyordum yalnızlık denen cehennemde yaşamaya!
Neden tekrar geldin, neden yüreğime umut tohumları ektin? Yine gideceksin biliyorum, işte bu yüzden korkuyorum o ellere uzanmaya! Git nolursun git, kaldıramıyorum seni bende artık, git ben ve yalnızlık birbirimize çok alıştık!
İntihara meyilliymişim, bileklerimi kesmişim, kaç kez balkon demirlerinden inmişim sanane! Git bırak sen beni kendi halime, bırak kendim yaşayayım biraz, aklımda sen olmadan bir nefes alayım! Git artık istemiyorum seni, beni, bizi!
Gelişindi beni hayata bağlayan, git, gidişindir ölümlere gebe! İntihara meyillisin derdin ya bana, artık değilim bırak bedenimi intiharlar kucaklasın, onlar bile senden daha vefalı anlasana!…
